Filmowa technika trójwymiaru

3d-fractal-abstract-1335941-m Na film trójwymiarowy składa się szereg technik mających na celu uzyskanie iluzji głębi ruchomych obrazów. Dzieje się to przy pomocy zastosowania różnorodnej technologii. Najczęściej wykorzystywanym sposobem na osiągnięcie tego efektu jest przedstawienie oddzielnego obrazu prawemu oku oraz innego, z podobnym ujęciem obrazu –lewemu.

Generowanie obrazu stereofonicznego (czyli przedstawiania oddzielnego obrazu dla obojga oczu) stanowią takie techniki jak obraz anaglificzny (który polega na kombinacji obrazu czerwonego oraz zielonego -lub niebieskiego -na jednej kartce, przy czym jeżeli widz założy odpowiednie okulary do każdego oka dociera tylko jeden z obrazów, wobec czego iluzja trójwymiarowości jest zachowana), naprzemienna sekwencja klatek (czyli widz ma możliwość zobaczenia dwa razy większej ilości klatek, które w sposób naprzemienny dostosowane są do różnych oczu) i IMAX. Natomiast techniki oparte na projektorach przestrzennych dotyczą głównie ekranów obrotowych, ekranów wolumentrycznych, lasera Display oraz lasera Plasma.